Treść orzeczenia II K 225/23 - Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Otwocku

II K 225/23 - wyrok Sąd Rejonowy w Otwocku z 2025-04-15

Sygn. akt II K 225/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 15 kwietnia 2025 roku

Sąd Rejonowy w Otwocku Wydział II Karny w składzie:

Przewodniczący: SSR Anna Sereda

Protokolant: Izabella Orłowska

przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Otwocku – M. M.

po rozpoznaniu w dniach 14 grudnia 2023 roku, 08 lutego 2024 roku, 16 maja 2024 roku i 03 kwietnia 2025 roku

sprawy P. C., s. B. i Z. zd. L., ur. (...) w W.

oskarżonego o to, że:

I. w dniu 29 grudnia 2022 roku w miejscowości G., gm. C., pow. (...), woj. (...), w ruchu lądowym po ulicy (...) stanowiącej drogę publiczną prowadził samochód osobowy marki F. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości w stopniu odpowiadającym stężeniu przekraczającemu 0,5 promila alkoholu we krwi albo prowadzącym do stężenia przekraczającego tę wartość, przy czym czynu tego dopuścił się będąc wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości

tj. o czyn z art. 178a § 1 i 4 kk

II. w dniu 29 grudnia 2022 roku w miejscowości G., gm. C., pow. (...) woj. (...) na ul. (...) dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci samochodu osobowego marki F. (...) o nr rej. (...) nr VIN (...) o wartości 4 500 złotych na szkodę M. G.

tj. o czyn z art. 278 § 1 kk

III. w dniu 29 grudnia 2022 roku w miejscowości G., gm. C., pow. (...) woj. (...) groził sierż. szt. G. S. uszkodzeniem mienia służbowego będącego w jego dyspozycji, przy czym groźby te wzbudziły u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, przy czym czynu tego dopuścił się publicznie i oczywiście z błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego

tj. o czyn z art. 190 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk

IV. w dniu 29 grudnia 2022 roku w miejscowości G., gm. C., pow. (...) woj. (...) na ulicy (...), w Komisariacie Policji w K. przy ul. (...), w (...) Sp. z o.o. w O. przy ul. (...) stanowiących miejsca publiczne, a także podczas przejazdu pomiędzy tymi miejscami wielokrotnie używając słów powszechnie uznawanych za obelżywe i wulgarne znieważył funkcjonariusza Policji sierż. szt. G. S. podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych, przy czym czynu tego dopuścił się publicznie i oczywiście z błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego

tj. o czyn z art. 226 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk

V. w dniu 29 grudnia 2022 roku w miejscowości G., gm. C., pow. (...) woj. (...) na ulicy (...), w Komisariacie Policji w K. przy ul. (...), w (...) Sp. z o.o. w O. przy ul. (...) stanowiących miejsca publiczne, a także podczas przejazdu pomiędzy tymi miejscami wielokrotnie używając słów powszechnie uznawanych za obelżywe i wulgarne znieważył funkcjonariusza Policji sierż. P. P. podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych, a także znieważył powagę reprezentowanego przez niego urzędu poprzez oplucie munduru policyjnego, przy czym czynu tego dopuścił się publicznie i oczywiście z błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego

tj. o czyn z art. 226 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk

VI. w dniu 29 grudnia 2022 roku w Komisariacie Policji w K. przy ul. (...), w (...) Sp. z o.o. w O. przy ul. (...) stanowiących miejsca publiczne, a także podczas przejazdu pomiędzy tymi miejscami wielokrotnie używając słów powszechnie uznawanych za obelżywe i wulgarne znieważył funkcjonariusza Policji podinsp. A. D. podczas i w związku z pełnieniem przez nią obowiązków służbowych, przy czym czynu tego dopuścił się publicznie i oczywiście z błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego

tj. o czyn z art. 226 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk

VII. w dniu 29 grudnia 2022 roku w Komisariacie Policji w K. przy ul. (...), w (...) Sp. z o.o. w O. przy ul. (...) stanowiących miejsca publiczne, a także podczas przejazdu pomiędzy tymi miejscami wielokrotnie używając słów powszechnie uznawanych za obelżywe i wulgarne znieważył funkcjonariusza Policji st. post. W. B. podczas i w związku z pełnieniem przez nią obowiązków służbowych, przy czym czynu tego dopuścił się publicznie i oczywiście z błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego

tj. o czyn z art. 226 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk

VIII. w dniu 29 grudnia 2022 roku w miejscowości G., gm. C., pow. (...) woj. (...) na ulicy (...), w Komisariacie Policji w K. przy ul. (...), w (...) Sp. z o.o. w O. przy ul. (...) stanowiących miejsca publiczne, a także podczas przejazdu pomiędzy tymi miejscami kierował wobec funkcjonariusza Policji sierż. szt. G. S. groźbę bezprawną w celu zmuszenia go do zaniechania prawnych czynności służbowych, przy czym czynu tego dopuścił się publicznie i oczywiście z błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego

tj. o czyn z art. 224 § 2 kk w zw. z art. 57a § 1 kk

IX. w dniu 29 grudnia 2022 roku w miejscowości G., gm. C., pow. (...) woj. (...) na ulicy (...), w Komisariacie Policji w K. przy ul. (...), w (...) Sp. z o.o. w O. przy ul. (...) stanowiących miejsca publiczne, a także podczas przejazdu pomiędzy tymi miejscami kierował wobec funkcjonariusza Policji sierż. P. P. groźbę bezprawną w celu zmuszenia go do zaniechania prawnych czynności służbowych, przy czym czynu tego dopuścił się publicznie i oczywiście z błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego

tj. o czyn z art. 224 § 2 kk w zw. z art. 57a § 1 kk

X. w dniu 29 grudnia 2022 roku Komisariacie Policji w K. przy ul. (...), w (...) Sp. z o.o. w O. przy ul. (...) stanowiących miejsca publiczne, a także podczas przejazdu pomiędzy tymi miejscami kierował wobec funkcjonariusza Policji podinsp. A. D. groźbę bezprawną w celu zmuszenia jej do zaniechania prawnych czynności służbowych, przy czym czynu tego dopuścił się publicznie i oczywiście z błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego

tj. o czyn z art. 224 § 2 kk w zw. z art. 57a § 1 kk

XI. w dniu 29 grudnia 2022 roku Komisariacie Policji w K. przy ul. (...), w (...) Sp. z o.o. w O. przy ul. (...) stanowiących miejsca publiczne, a także podczas przejazdu pomiędzy tymi miejscami kierował wobec funkcjonariusza Policji st. post. W. B. groźbę bezprawną w celu zmuszenia jej do zaniechania prawnych czynności służbowych, przy czym czynu tego dopuścił się publicznie i oczywiście z błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego

tj. o czyn z art. 224 § 2 kk w zw. z art. 57a § 1 kk

XII. w dniu 29 grudnia 2022 roku podczas przejazdu z Komisariatu Policji w K. przy ul. (...) do (...) Sp. z o.o. w O. przy ul. (...) kopnął w lewe przedramię podinsp. A. D. naruszając tym samym nietykalność cielesna funkcjonariusza publicznego podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, przy czym czynu tego dopuścił się publicznie i oczywiście z błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego

tj. o czyn z art. 222 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk

stosując na podstawie art. 4 § 1 kk przepisy Kodeksu karnego obowiązujące w czasie popełnienia zarzucanych oskarżonemu przestępstw

orzeka

1. oskarżonego P. C. uniewinnia od popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. III i kosztami postępowania w tym zakresie obciąża Skarb Państwa,

2. oskarżonego P. C. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. I, przy czym zmienia opis czynu w ten sposób, że w miejsce słów „w stopniu odpowiadającym stężeniu przekraczającemu 0,5 promila alkoholu we krwi albo prowadzącym do stężenia przekraczającego tę wartość” wstawia słowa „wynoszącym 2,32 promila alkoholu we krwi” i za to na podstawie art. 178a § 1 i 4 kk skazuje go, a na podstawie art. 178a § 4 kk wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

3. na podstawie art. 42 § 3 kk za czyn przypisany oskarżonemu w pkt. 2 orzeka wobec niego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio,

4. na podstawie art. 43a § 2 kk za czyn przypisany oskarżonemu w pkt. 2 orzeka wobec niego świadczenie pieniężne w wysokości 10 000 zł. (dziesięć tysięcy złotych) na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej,

5. oskarżonego P. C. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. II, przy czym ustala, że prawidłowy nr VIN skradzionego samochodu to (...), a prawidłowy nr rej. to (...) i za to na podstawie art. 278 § 1 kk skazuje go i wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności,

6. oskarżonego P. C. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. IV i za to na podstawie art. 226 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk skazuje go i wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

7. oskarżonego P. C. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. V, przy czym zmienia opis czynu w ten sposób, że po słowach „używając słów powszechnie uznawanych za obelżywe i wulgarne” dodaje słowa „oraz plując na mundur policyjny” i eliminuje z opisu czynu słowa „a także znieważył powagę reprezentowanego przez niego urzędu poprzez oplucie munduru policyjnego” i za to na podstawie art. 226 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk skazuje go i wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

8. oskarżonego P. C. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. VI i za to na podstawie art. 226 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk skazuje go i wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

9. oskarżonego P. C. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. VII i za to na podstawie art. 226 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk skazuje go i wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

10. oskarżonego P. C. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. VIII i za to na podstawie art. 224 § 2 kk w zw. z art. 57a § 1 kk skazuje go i wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

11. oskarżonego P. C. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. IX i za to na podstawie art. 224 § 2 kk w zw. z art. 57a § 1 kk skazuje go i wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

12. oskarżonego P. C. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. X i za to na podstawie art. 224 § 2 kk w zw. z art. 57a § 1 kk skazuje go i wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

13. oskarżonego P. C. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. XI i za to na podstawie art. 224 § 2 kk w zw. z art. 57a § 1 kk skazuje go i wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

14. oskarżonego P. C. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. XII, przy czym z opisu czynu eliminuje słowa „przy czym czynu tego dopuścił się publicznie i oczywiście z błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego” i czyn ten kwalifikuje jako przestępstwo z art. 222 § 1 kk i za to na podstawie art. 222 § 1 kk skazuje go i wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

15. na podstawie art. 85 § 1 kk i art. 86 § 1 kk wymierza oskarżonemu karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

16. na podstawie art. 62 kk orzeka system terapeutyczny wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej pozbawienia wolności,

17. na podstawie art. 57a § 2 kk:

- za czyny przypisane oskarżonemu w pkt. 6 i 10 orzeka wobec oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego G. S. nawiązki w kwotach po 300 zł. (trzysta złotych) za każdy z tych czynów,

- za czyny przypisane oskarżonemu w pkt. 7 i 11 orzeka wobec oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego P. P. nawiązki w kwotach po 300 zł. (trzysta złotych) za każdy z tych czynów,

- za czyny przypisane oskarżonemu w pkt. 8 i 12 orzeka wobec oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej A. D. nawiązki w kwotach po 300 zł. (trzysta złotych) za każdy z tych czynów,

- za czyny przypisane oskarżonemu w pkt. 9 i 13 orzeka wobec oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej W. B. nawiązki w kwotach po 300 zł. (trzysta złotych) za każdy z tych czynów,

18. na podstawie art. 63 § 1 i 5 kk na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej pozbawienia wolności zalicza mu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 29 grudnia 2022 roku godz. 21:40 do dnia 21 września 2023 roku godz. 13:15,

19. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata L. F. wynagrodzenie w kwocie 2.273,04 zł. (dwa tysiące dwieście siedemdziesiąt trzy złote 04/100) w tym 23 % podatku Vat w kwocie 425,04 zł. (czterysta dwadzieścia pięć złotych 04/100) tytułem nieopłaconej przez oskarżonego pomocy prawnej udzielonej z urzędu,

20. na podstawie art. 624 § 1 kpk zwalnia oskarżonego w całości od kosztów sądowych obciążając wydatkami Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 225/23

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW

2. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

P. C.

W dniu 29 grudnia 2022 roku w miejscowości G., gm. C., pow. (...), woj. (...), w ruchu lądowym po ulicy (...) stanowiącej drogę publiczną prowadził samochód osobowy marki F. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 2,32 promila alkoholu we krwi, przy czym czynu tego dopuścił się będąc wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 29 grudnia 2022 roku około godziny 18.00 P. C. spotkał się z M. G. w siedzibie firmy (...), gdzie wraz z R. M. spożywali alkohol. Około godziny 19.00 M. G. wraz z P. C. odjechali samochodem marki F. (...) o nr rej. (...). Wówczas kierującym był M. G.. Po drodze M. G. zatrzymał się przy zakładzie (...) w miejscowości G., po czym udał się za potrzebą fizjologiczną, pozostawiając samochód z uruchomionym silnikiem. P. C. wykorzystując nieobecność M. G., wsiadł za kierownicę i odjechał jego samochodem.

Z uwagi na to, że P. C. nie wracał, około godziny 21.00 M. G. zadzwonił na policję zgłaszając kradzież samochodu. Funkcjonariusze Policji po przybyciu na miejsce zgłoszenia zdecydowali o podjęciu czynności w celu odnalezienia skradzionego pojazdu. W wyniku poszukiwań skradziony pojazd ujawniono w rowie w miejscowości G. przy ulicy (...) róg (...), a przy nim P. C., od którego wyraźnie było czuć woń alkoholu. Silnik samochodu był uruchomiony, w stacyjce nie było kluczyków, a nadto pojazd był z przodu rozbity.

Funkcjonariusze Policji zdecydowali o odholowaniu samochodu na parking, natomiast P. C. zatrzymano w celu przeprowadzenia badań na stan trzeźwości. Biegły po zbadaniu krwi pobranej od oskarżonego w dniu 29 grudnia 2022 roku o godz. 23:00 uzyskał wynik 2,32 ‰ alkoholu etylowego we krwi, 30 grudnia 2022 roku o godz. 00:50 - 2,04 ‰, zaś o godz. 01:20 - 1,87 ‰.

w części wyjaśnienia oskarżonego P. C.

519-520

zeznania świadka P. P.

10-11, 548-549

zeznania świadka G. S.

16-18, 520-521

zeznania świadka M. G.

23-24, 549-550

zeznania świadka R. M.

74-75, 551

zeznania świadka D. Z.

86-87, 551

zeznania świadka M. L.

90-91, 551

protokół zatrzymania oskarżonego P. C.

3-5

protokół oględzin rzeczy i pojazdu

36-37

sprawozdanie z przeprowadzonych badań na zawartość alkoholu etylowego we krwi

114-115, 119-120, 124-125, 129-130

informacja z art. 213 p 1b kpk

644

informacja o karalności oskarżonego P. C.

645-645v

1.1.2.

P. C.

W dniu 29 grudnia 2022 roku w miejscowości G., gm. C., pow. (...) woj. (...) na ul. (...) dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci samochodu osobowego marki F. (...) o nr rej. (...) o nr VIN (...) o wartości 4 500 złotych na szkodę M. G..

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 29 grudnia 2022 roku około godziny 18.00 P. C. spotkał się z M. G. w siedzibie firmy (...), gdzie wraz z R. M. spożywali alkohol. Około godziny 19.00 M. G. wraz z P. C. odjechali samochodem marki F. (...) o nr rej. (...), stanowiącym własność M. G.. Wówczas kierującym był M. G.. Po drodze M. G. zatrzymał się przy zakładzie (...) w miejscowości G., po czym udał się za potrzebą fizjologiczną, pozostawiając samochód z uruchomionym silnikiem. P. C. wykorzystując nieobecność M. G., wsiadł za kierownicę i odjechał jego samochodem.

zeznania świadka P. P.

10-11, 548-549

zeznania świadka G. S.

16-18, 520-521

zeznania świadka M. G.

23-24, 549-550

zeznania świadka R. M.

74-75, 551

zeznania świadka D. Z.

86-87, 551

kopia umowy kupna-sprzedaży

protokół oględzin rzeczy i pojazdu

36-37

1.1.3.

P. C.

W dniu 29 grudnia 2022 roku w miejscowości G., gm. C., pow. (...) woj. (...) groził sierż. szt. G. S. uszkodzeniem mienia służbowego będącego w jego dyspozycji, przy czym groźby te wzbudziły u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, przy czym czynu tego dopuścił się publicznie i oczywiście z błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

P. C. w dniu 29 grudnia 2022 roku został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji sierż. szt. G. S. i sierż. P. P. w związku z podejrzeniem kradzieży pojazdu marki F. (...) o nr rej. (...) nr VIN (...) o wartości 4 500 złotych na szkodę M. G. oraz podejrzeniem kierowania pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości.

Oskarżony oczekując w radiowozie na dalsze czynności w obecności sierż. szt. G. S. wypowiadał słowa grożąc uszkodzeniem radiowozu przez wybicie szyby głową.

w części wyjaśnienia oskarżonego P. C.

519-520

zeznania świadka G. S.

16-18, 520-521

1.1.4.

P. C.

W dniu 29 grudnia 2022 roku w miejscowości G., gm. C., pow. (...) woj. (...) na ulicy (...), w Komisariacie Policji w K. przy ul. (...), w (...) Sp. z o.o. w O. przy ul. (...) stanowiących miejsca publiczne, a także podczas przejazdu pomiędzy tymi miejscami wielokrotnie używając słów powszechnie uznawanych za obelżywe i wulgarne znieważył funkcjonariusza Policji sierż. szt. G. S. podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych, przy czym czynu tego dopuścił się publicznie i oczywiście z błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

P. C. w dniu 29 grudnia 2022 roku w miejscowości G., gm. C., pow. (...) woj. (...) na ulicy (...) został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji sierż. szt. G. S. i sierż. P. P. w związku z podejrzeniem kradzieży pojazdu marki F. (...) o nr rej. (...) nr VIN (...) o wartości 4 500 złotych na szkodę M. G. oraz podejrzeniem kierowania pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości. Zarówno w chwili zatrzymania i transportu, jak również podczas pobytu w Komisariacie Policji w K. przy ul. (...) oraz w (...) Sp. z o.o. w O. przy ul. (...) P. C. zachowywał się agresywnie, arogancko i wulgarnie wobec funkcjonariuszy. P. C. wielokrotnie używał słów powszechnie uznawanych za obelżywe i wulgarne znieważając w ten sposób funkcjonariusza Policji sierż. szt. G. S. podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych. P. C. z uwagi na charakter wskazanych wyżej miejsc, zachowania tego dopuścił się publicznie i oczywiście z błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego.

w części wyjaśnienia oskarżonego P. C.

519-520

zeznania świadka P. P.

10-11, 548-549

zeznania świadka G. S.

16-18, 520-521

zeznania świadka W. B.

78-79, 521-522

zeznania świadka A. D.

94-95, 522-523

1.1.5.

P. C.

W dniu 29 grudnia 2022 roku w miejscowości G., gm. C., pow. (...) woj. (...) na ulicy (...), w Komisariacie Policji w K. przy ul. (...), w (...) Sp. z o.o. w O. przy ul. (...) stanowiących miejsca publiczne, a także podczas przejazdu pomiędzy tymi miejscami wielokrotnie używając słów powszechnie uznawanych za obelżywe i wulgarne oraz plując na mundur policyjny znieważył funkcjonariusza Policji sierż. P. P. podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych, przy czym czynu tego dopuścił się publicznie i oczywiście z błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

P. C. w dniu 29 grudnia 2022 roku w miejscowości G., gm. C., pow. (...) woj. (...) na ulicy (...) został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji sierż. szt. G. S. i sierż. P. P. w związku z podejrzeniem kradzieży pojazdu marki F. (...) o nr rej. (...) nr VIN (...) o wartości 4 500 złotych na szkodę M. G. oraz podejrzeniem kierowania pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości. Zarówno w chwili zatrzymania i transportu, jak również podczas pobytu w Komisariacie Policji w K. przy ul. (...) oraz w (...) Sp. z o.o. w O. przy ul. (...) P. C. zachowywał się agresywnie, arogancko i wulgarnie wobec funkcjonariuszy. P. C. wielokrotnie używał słów powszechnie uznawanych za obelżywe i wulgarne wobec funkcjonariusza policji sierż. P. P. oraz opluł jego mundur policyjny, znieważając w ten sposób w/w funkcjonariusza policji podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych. P. C. z uwagi na charakter wskazanych wyżej miejsc, zachowania tego dopuścił się publicznie i oczywiście z błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego.

w części wyjaśnienia oskarżonego P. C.

519-520

zeznania świadka P. P.

10-11, 548-549

zeznania świadka G. S.

16-18, 520-521

zeznania świadka W. B.

78-79, 521-522

zeznania świadka A. D.

94-95, 522-523

1.1.6.

P. C.

W dniu 29 grudnia 2022 roku w Komisariacie Policji w K. przy ul. (...), w (...) Sp. z o.o. w O. przy ul. (...) stanowiących miejsca publiczne, a także podczas przejazdu pomiędzy tymi miejscami wielokrotnie używając słów powszechnie uznawanych za obelżywe i wulgarne znieważył funkcjonariusza Policji podinsp. A. D. podczas i w związku z pełnieniem przez nią obowiązków służbowych, przy czym czynu tego dopuścił się publicznie i oczywiście z błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

P. C. w dniu 29 grudnia 2022 roku w miejscowości G., gm. C., pow. (...) woj. (...) na ulicy (...) został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji sierż. szt. G. S. i sierż. P. P. w związku z podejrzeniem kradzieży pojazdu marki F. (...) o nr rej. (...) nr VIN (...) o wartości 4 500 złotych na szkodę M. G. oraz podejrzeniem kierowania pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości. W Komisariacie Policji w K. przy ul. (...) oraz w (...) Sp. z o.o. w O. przy ul. (...), a także podczas przejazdu pomiędzy tymi miejscami P. C. zachowywał się agresywnie, arogancko i wulgarnie wobec funkcjonariuszy Policji. P. C. wielokrotnie używał słów powszechnie uznawanych za obelżywe i wulgarne znieważając w ten sposób funkcjonariusza Policji podinsp. A. D. podczas i w związku z pełnieniem przez nią obowiązków służbowych. P. C. z uwagi na charakter wskazanych wyżej miejsc, zachowania tego dopuścił się publicznie i oczywiście z błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego.

w części wyjaśnienia oskarżonego P. C.

519-520

zeznania świadka P. P.

10-11, 548-549

zeznania świadka G. S.

16-18, 520-521

zeznania świadka W. B.

78-79, 521-522

zeznania świadka A. D.

94-95, 522-523

1.1.7.

P. C.

W dniu 29 grudnia 2022 roku w Komisariacie Policji w K. przy ul. (...), w (...) Sp. z o.o. w O. przy ul. (...) stanowiących miejsca publiczne, a także podczas przejazdu pomiędzy tymi miejscami wielokrotnie używając słów powszechnie uznawanych za obelżywe i wulgarne znieważył funkcjonariusza Policji st. post. W. B. podczas i w związku z pełnieniem przez nią obowiązków służbowych, przy czym czynu tego dopuścił się publicznie i oczywiście z błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

P. C. w dniu 29 grudnia 2022 roku w miejscowości G., gm. C., pow. (...) woj. (...) na ulicy (...) został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji sierż. szt. G. S. i sierż. P. P. w związku z podejrzeniem kradzieży pojazdu marki F. (...) o nr rej. (...) nr VIN (...) o wartości 4 500 złotych na szkodę M. G. oraz podejrzeniem kierowania pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości. W Komisariacie Policji w K. przy ul. (...) oraz w (...) Sp. z o.o. w O. przy ul. (...), a także podczas przejazdu pomiędzy tymi miejscami P. C. zachowywał się agresywnie, arogancko i wulgarnie wobec funkcjonariuszy Policji. P. C. wielokrotnie używał słów powszechnie uznawanych za obelżywe i wulgarne znieważając w ten sposób funkcjonariusza Policji st. post. W. B. podczas i w związku z pełnieniem przez nią obowiązków służbowych. P. C. z uwagi na charakter wskazanych wyżej miejsc, zachowania tego dopuścił się publicznie i oczywiście z błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego.

w części wyjaśnienia oskarżonego P. C.

519-520

zeznania świadka P. P.

10-11, 548-549

zeznania świadka G. S.

16-18, 520-521

zeznania świadka W. B.

78-79, 521-522

zeznania świadka A. D.

94-95, 522-523

1.1.8.

P. C.

W dniu 29 grudnia 2022 roku w miejscowości G., gm. C., pow. (...) woj. (...) na ulicy (...), w Komisariacie Policji w K. przy ul. (...), w (...) Sp. z o.o. w O. przy ul. (...) stanowiących miejsca publiczne, a także podczas przejazdu pomiędzy tymi miejscami kierował wobec funkcjonariusza Policji sierż. szt. G. S. groźbę bezprawną w celu zmuszenia go do zaniechania prawnych czynności służbowych, przy czym czynu tego dopuścił się publicznie i oczywiście z błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

P. C. w dniu 29 grudnia 2022 roku w miejscowości G., gm. C., pow. (...) woj. (...) na ulicy (...) został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji sierż. szt. G. S. i sierż. P. P. w związku z podejrzeniem kradzieży pojazdu marki F. (...) o nr rej. (...) nr VIN (...) o wartości 4 500 złotych na szkodę M. G. oraz podejrzeniem kierowania pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości. Zarówno w chwili zatrzymania i transportu, jak również podczas pobytu w Komisariacie Policji w K. przy ul. (...) oraz w (...) Sp. z o.o. w O. przy ul. (...) P. C. zachowywał się agresywnie, arogancko i wulgarnie wobec funkcjonariuszy. P. C. kierował wobec funkcjonariusza Policji sierż. szt. G. S. groźbę bezprawną w celu zmuszenia go do zaniechania prawnych czynności służbowych wykonywanych z jego udziałem, mówiąc do niego, że „pożałuje tego co robi”. P. C. z uwagi na charakter wskazanych wyżej miejsc, zachowania tego dopuścił się publicznie i oczywiście z błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego.

w części wyjaśnienia oskarżonego P. C.

519-520

zeznania świadka P. P.

10-11, 548-549

zeznania świadka G. S.

16-18, 520-521

zeznania świadka W. B.

78-79, 521-522

zeznania świadka A. D.

94-95, 522-523

1.1.9.

P. C.

W dniu 29 grudnia 2022 roku w miejscowości G., gm. C., pow. (...) woj. (...) na ulicy (...), w Komisariacie Policji w K. przy ul. (...), w (...) Sp. z o.o. w O. przy ul. (...) stanowiących miejsca publiczne, a także podczas przejazdu pomiędzy tymi miejscami kierował wobec funkcjonariusza Policji sierż. P. P. groźbę bezprawną w celu zmuszenia go do zaniechania prawnych czynności służbowych, przy czym czynu tego dopuścił się publicznie i oczywiście z błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

P. C. w dniu 29 grudnia 2022 roku w miejscowości G., gm. C., pow. (...) woj. (...) na ulicy (...) został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji sierż. szt. G. S. i sierż. P. P. w związku z podejrzeniem kradzieży pojazdu marki F. (...) o nr rej. (...) nr VIN (...) o wartości 4 500 złotych na szkodę M. G. oraz podejrzeniem kierowania pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości. Zarówno w chwili zatrzymania i transportu, jak również podczas pobytu w Komisariacie Policji w K. przy ul. (...) oraz w (...) Sp. z o.o. w O. przy ul. (...) P. C. zachowywał się agresywnie, arogancko i wulgarnie wobec funkcjonariuszy. P. C. kierował wobec funkcjonariusza Policji sierż. P. P. groźbę bezprawną w celu zmuszenia go do zaniechania prawnych czynności służbowych wykonywanych z jego udziałem, mówiąc do niego, że „pożałuje tego, co robi”. P. C. z uwagi na charakter wskazanych wyżej miejsc, zachowania tego dopuścił się publicznie i oczywiście z błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego.

w części wyjaśnienia oskarżonego P. C.

519-520

zeznania świadka P. P.

10-11, 548-549

zeznania świadka G. S.

16-18, 520-521

zeznania świadka W. B.

78-79, 521-522

zeznania świadka A. D.

94-95, 522-523

1.1.10.

P. C.

W dniu 29 grudnia 2022 roku Komisariacie Policji w K. przy ul. (...), w (...) Sp. z o.o. w O. przy ul. (...) stanowiących miejsca publiczne, a także podczas przejazdu pomiędzy tymi miejscami kierował wobec funkcjonariusza Policji podinsp. A. D. groźbę bezprawną w celu zmuszenia jej do zaniechania prawnych czynności służbowych, przy czym czynu tego dopuścił się publicznie i oczywiście z błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

P. C. w dniu 29 grudnia 2022 roku w miejscowości G., gm. C., pow. (...) woj. (...) na ulicy (...) został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji sierż. szt. G. S. i sierż. P. P. w związku z podejrzeniem kradzieży pojazdu marki F. (...) o nr rej. (...) nr VIN (...) o wartości 4 500 złotych na szkodę M. G. oraz podejrzeniem kierowania pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości. W Komisariacie Policji w K. przy ul. (...) oraz w (...) Sp. z o.o. w O. przy ul. (...), a także podczas przejazdu pomiędzy tymi miejscami P. C. zachowywał się agresywnie, arogancko i wulgarnie wobec funkcjonariuszy Policji. P. C. kierował wobec funkcjonariusza Policji podinsp. A. D. groźbę bezprawną w celu zmuszenia jej do zaniechania prawnych czynności służbowych wykonywanych z jego udziałem, mówiąc do niej, że „pożałuje tego co robi”. P. C. z uwagi na charakter wskazanych wyżej miejsc, zachowania tego dopuścił się publicznie i oczywiście z błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego.

w części wyjaśnienia oskarżonego P. C.

519-520

zeznania świadka P. P.

10-11, 548-549

zeznania świadka G. S.

16-18, 520-521

zeznania świadka W. B.

78-79, 521-522

zeznania świadka A. D.

94-95, 522-523

1.1.11.

P. C.

W dniu 29 grudnia 2022 roku Komisariacie Policji w K. przy ul. (...), w (...) Sp. z o.o. w O. przy ul. (...) stanowiących miejsca publiczne, a także podczas przejazdu pomiędzy tymi miejscami kierował wobec funkcjonariusza Policji st. post. W. B. groźbę bezprawną w celu zmuszenia jej do zaniechania prawnych czynności służbowych, przy czym czynu tego dopuścił się publicznie i oczywiście z błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

P. C. w dniu 29 grudnia 2022 roku w miejscowości G., gm. C., pow. (...) woj. (...) na ulicy (...) został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji sierż. szt. G. S. i sierż. P. P. w związku z podejrzeniem kradzieży pojazdu marki F. (...) o nr rej. (...) nr VIN (...) o wartości 4 500 złotych na szkodę M. G. oraz podejrzeniem kierowania pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości. W Komisariacie Policji w K. przy ul. (...) oraz w (...) Sp. z o.o. w O. przy ul. (...), a także podczas przejazdu pomiędzy tymi miejscami P. C. zachowywał się agresywnie, arogancko i wulgarnie wobec funkcjonariuszy Policji. P. C. kierował wobec funkcjonariusza Policji st. post. W. B. groźbę bezprawną w celu zmuszenia jej do zaniechania prawnych czynności służbowych wykonywanych z jego udziałem, mówić do niej, że „pożałuje tego, co robi”. P. C. z uwagi na charakter wskazanych wyżej miejsc, zachowania tego dopuścił się publicznie i oczywiście z błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego.

w części wyjaśnienia oskarżonego P. C.

519-520

zeznania świadka P. P.

10-11, 548-549

zeznania świadka G. S.

16-18, 520-521

zeznania świadka W. B.

78-79, 521-522

zeznania świadka A. D.

94-95, 522-523

1.1.12.

P. C.

W dniu 29 grudnia 2022 roku podczas przejazdu z Komisariatu Policji w K. przy ul. (...) do (...) Sp. z o.o. w O. przy ul. (...) kopnął w lewe przedramię podinsp. A. D. naruszając tym samym nietykalność cielesna funkcjonariusza publicznego podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

P. C. w dniu 29 grudnia 2022 roku w trakcie przewożenia go radiowozem z Komisariatu Policji w K. przy ul. (...) do (...) Sp. z o.o. w O. przy ul. (...) kopnął w lewe przedramię podinsp. A. D., siedzącą na przednim fotelu pasażera, naruszając tym samym jej nietykalność cielesną podczas i w związku z pełnieniem przez nią obowiązków służbowych.

zeznania świadka P. P.

10-11, 548-549

zeznania świadka G. S.

16-18, 520-521

zeznania świadka W. B.

78-79, 521-522

zeznania świadka A. D.

94-95, 522-523

3. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

P. C.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

P. C. kopiąc w lewe przedramię podinsp. A. D. i naruszając tym samym jej nietykalność cielesną podczas i w związku z pełnieniem przez nią obowiązków służbowych, czynu tego nie dopuścił się publicznie, bowiem zdarzenie miało miejsce w radiowozie policyjnym.

zeznania świadka G. S.

16-18, 520-521

4. OCena DOWOdów

5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

w części wyjaśnienia oskarżonego P. C.

Sąd za wiarygodne uznał wyjaśnienia oskarżonego w części, gdzie przyznał się do popełnienia czynu opisanego w punkcie I wyroku. Wyjaśnienia oskarżonego w tej części korespondują z pozostałym wiarygodnym materiałem dowodowym ujawnionym w toku przewodu sądowego, dlatego legły u podstaw rekonstrukcji stanu faktycznego w sprawie.

zeznania świadka P. P.

Zeznania świadka sąd uznał w całości za wiarygodne, bowiem są one jasne, spójnie i logicznie. Ś. wskazał okoliczności, w których P. C., będący pod wpływem alkoholu i zachowujący się agresywnie, został zatrzymany, a następnie przewieziony na Komisariat Policji w K. oraz na badania do (...) w O.. Ś. w dniu 29 grudnia 2022 roku pełniąc służbę wraz z G. S. został wezwany na interwencję do miejscowości P. ul. (...), gdzie czekał na nich zgłaszający kradzież pojazdu M. G.. Po przeprowadzeniu poszukiwań skradzionego pojazdu, w miejscowości G. ul. (...) ujawnili pojazd marki F. (...) nr rej. (...), a przy nim nietrzeźwego P. C.. Ś. wskazał, że P. C. na Komisariacie odmówił poddania się badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, dlatego został przewieziony do szpitala na pobranie próbek krwi do badania.

Sąd dostrzegł, że świadek jest osobą obcą dla oskarżonego i nie miał interesu w tym, aby składać zeznania niekorzystne dla niego. Z tych powodów sąd nie znalazł podstaw aby je kwestionować.

zeznania świadka G. S.

Zeznania świadka sąd uznał w całości za wiarygodne, bowiem są one jasne, spójnie i logicznie. Ś. wskazał okoliczności, w których P. C., będący pod wpływem alkoholu i zachowujący się agresywnie, został zatrzymany, a następnie przewieziony na Komisariat Policji w K. oraz na badania do (...) w O.. Ś. w dniu 29 grudnia 2022 roku pełniąc służbę wraz z P. P. został wezwany na interwencję do miejscowości P. ul. (...), gdzie czekał na nich zgłaszający kradzież pojazdu M. G.. Po przeprowadzeniu poszukiwań skradzionego pojazdu, w miejscowości G. ul. (...) ujawnili pojazd marki F. (...) nr rej. (...), a przy nim nietrzeźwego P. C.. Ś. wskazał, że P. C. na Komisariacie odmówił poddania się badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, dlatego został przewieziony do szpitala na pobranie próbek krwi do badania.

zeznania świadka M. G.

Sąd uznał, iż na wiarę w całości zasługują zeznania świadka M. G., są one bowiem jasne, spójne i logiczne. Ś. opisał w dokładny sposób w jakich okolicznościach nabył samochód marki F. (...) nr rej. (...) oraz jak doszło między nim a P. C. do spotkania w dniu 29 grudnia 2022 roku. Ś. podał, że podczas tego spotkania P. C. pił piwo. Następnie świadek na prośbę oskarżonego miął odwieźć go do domu. W trakcie drogi zatrzymali się jednak na parkingu przy zakładzie (...) gdzie stali znajomi P. C.. Tam zapalili papierosy. P. C. rozmawiał ze znajomymi a świadek pozostawiając włączony silnik samochodu odszedł za potrzebą fizjologiczną. Gdy wracał zobaczył jak oskarżony wsiada za kierownicę jego samochodu i odjeżdża. Ś. próbował skontaktować się telefonicznie z P. C. aby odzyskać pojazd, jednak nieskutecznie. Wobec tego, że oskarżony nie wracał, świadek zgłosił na policję kradzież samochodu. Około godziny 21.00 patrol policji przyjechał do świadka i razem udali się w celu poszukiwania pojazdu. Samochód, a przy nim P. C., został odnaleziony w rowie przy ulicy (...) w G.. Według świadka na miejscu widać było wyraźnie, że P. C. jest nietrzeźwy, nadto zachowywał się agresywnie wobec Policjantów.

Wobec tego, iż zeznania świadka korespondują z pozostałym wiarygodnym materiałem dowodowym w sprawie sąd uwzględnił je przy rekonstrukcji stanu faktycznego w sprawie.

zeznania świadka R. M.

Za wiarygodne i mające znaczenie dla ustalenia faktów w sprawie sąd uznał zeznania świadka w części, gdzie podał, iż w dniu 29 grudnia 2022 roku wraz z M. G. i P. C. pili alkohol na hali u A. L. prowadzącego firmę w miejscowości W.. Ostatecznie z hali, samochodem marki F. (...) należącym do M. G., odjechali M. G. jako kierowca i P. C., który już według świadka był nietrzeźwy, a świadek został czekając na przyjazd żony. Około 20-21 świadek odebrał telefon od M. G. z pytaniem, gdzie mieszka P. C., ponieważ ukradł mu samochód. Ś. przez telefon usłyszał od M. G., że wraz z P. C. zatrzymali się na parkingu na papierosa. Tam, gdy M. G. odszedł od samochodu za potrzebą, P. C. wsiadł do pojazdu i odjechał. Z relacji M. Ś. wie, iż po interwencji Policji samochód został odnaleziony w rowie na skrzyżowaniu ulic w G., a przy nim był obecny P. C.. Wobec tego, że sąd uznał zeznania świadka za wiarygodne, uwzględnił je przy rekonstrukcji stanu faktycznego w sprawie.

zeznania świadka D. Z.

Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadka w części, gdzie podał, iż widział się z P. C. na parkingu pod firmą (...) i tam palili papierosy, widział tam też zaparkowany samochód. Nadto świadek wiarygodne wskazał, że w drodze ze sklepu w G. widział leżący w rowie samochód a P. C. w radiowozie. W tej części zeznania świadka korespondują z pozostałym wiarygodnym materiałem dowodowym w sprawie.

zeznania świadka M. L.

Za w pełni wiarygodne sąd uznał zeznania świadka M. L.. Ś. w sposób logiczni i spójny zeznał, że prowadził firmę w W. i tam w dniu 29 grudnia 2022 roku doszło do spotkania R. M., M. G. i P. C.. Ś. podał, że przy nim alkohol spożywał tylko R. M., natomiast nie widział czy pozostali pili alkohol, gdyż nie był tam cały czas z nimi obecny. Ś. podał nadto, że R. M. i M. G. przyjechali do niego F., chyba L.. Samochodem tym natomiast odjechali M. G. i P. C., przy czym świadka wówczas nie było na miejscu. M. L. na hali pojawił się ponownie na prośbę R. M., który chciał poczekać na przyjazd żony. Sąd nie znalazł podstaw aby kwestionować zeznania świadka.

protokół zatrzymania oskarżonego P. C.

wiarygodny dowód z dokumentu, sporządzony przez uprawnione do tego osoby;

protokół oględzin rzeczy i pojazdu

wiarygodny dowód z dokumentu, sporządzony przez uprawnione do tego osoby;

sprawozdanie z przeprowadzonych badań na zawartość alkoholu etylowego we krwi

wiarygodny dowód z dokumentu, sporządzony przez uprawnione do tego osoby;

informacja z art. 213 p 1b kpk

wiarygodny dowód z dokumentu, sporządzony przez uprawnione do tego osoby;

informacja o karalności oskarżonego P. C.

wiarygodny dowód z dokumentu, sporządzony przez uprawniony do tego organ;

1.1.2

zeznania świadka P. P.

zeznania świadka G. S.

zeznania świadka M. G.

Wobec tego, iż zeznania świadka korespondują z pozostałym wiarygodnym materiałem dowodowym w sprawie sąd uwzględnił je przy rekonstrukcji stanu faktycznego w sprawie.

zeznania świadka R. M.

zeznania świadka D. Z.

kopia umowy kupna-sprzedaży

wiarygodny dowód z dokumentu, sporządzony przez uprawnione do tego osoby;

protokół oględzin rzeczy i pojazdu

wiarygodny dowód z dokumentu, sporządzony przez uprawnione do tego osoby;

1.1.3

w części wyjaśnienia oskarżonego P. C.

Sąd za wiarygodne uznał wyjaśnienia oskarżonego w części, gdzie przyznał się do tego, że zagroził wybiciem szyby w radiowozie. P. C. przyznał, że działał w złości, ponieważ był w stanie nietrzeźwości, miał ręce skute kajdankami i wykręcone do tyłu, a nadto myślał, że jest nagrywany telefonem przez funkcjonariusza A. D.. Nie mógł już wytrzymać i chciał żeby przyjechała karetka.

zeznania świadka G. S.

Sąd za wiarygodne uznał zeznani świadka, gdzie twierdził, iż podczas oczekiwania na funkcjonariusza P. P. wraz z oskarżonym przebywał w radiowozie i tam P. C. zagroził wybiciem szyby głową. Zeznania świadka w tej części są wiarygodne, a sam oskarżony przyznał się, iż takie słowa wypowiedział.

1.1.4 – 1.1.7.

w części wyjaśnienia oskarżonego P. C.

Sąd za wiarygodne uznał wyjaśnienia oskarżonego w części, gdzie przyznał się do popełnienia czynów opisanych w punktach IV-VII wyroku. P. C. przyznał, że działał w złości, ponieważ był w stanie nietrzeźwości, miał ręce skute kajdankami i wykręcone do tyłu, a nadto myślał, że jest nagrywany telefonem przez funkcjonariusza A. D..

zeznania świadka P. P.

Ś. szczegółowo opisał jakich środków przymusu bezpośredniego użyto wobec oskarżonego oraz dlaczego było to niezbędne, podając, że P. C. przez całą drogę na Komisariat oraz na Komisariacie ubliżał im, był agresywny, wyrywał się, odgrażał się mówiąc "że tego pożałują", próbował uderzać głową w pomieszczeniach policyjnych w ścianę. Według świadka oskarżony odmówił poddania się badaniu na zawartość alkoholu w wydychany powietrzu. W drodze do szpitala i w szpitalu nadto wyzywał funkcjonariuszy słowami wulgarnymi, a nadto opluł mundur świadka, natomiast podinp. A. D. kopnął w lewe ramię. Sąd dostrzegł, że świadek jest osobą obcą dla oskarżonego i nie miał interesu w tym, aby składać zeznania niekorzystne dla niego. Z tych powodów sąd nie znalazł podstaw aby je kwestionować.

zeznania świadka G. S.

Ś. szczegółowo opisał jakich środków przymusu bezpośredniego użyto wobec oskarżonego oraz dlaczego było to niezbędne, podając, że P. C. przez całą drogę na Komisariat oraz na Komisariacie ubliżał im, był agresywny, wyrywał się, odgrażał się mówiąc "że tego pożałują", próbował uderzać głową w szybę pojazdu, a pomieszczeniach policyjnych w ścianę. Według świadka oskarżony odmówił poddania się badaniu na zawartość alkoholu w wydychany powietrzu. W drodze do szpitala i w szpitalu nadto wyzywał funkcjonariuszy słowami wulgarnymi, a nadto opluł mundur świadka P. P., natomiast podinp. A. D. kopnął w lewe ramię. Sąd dostrzegł, że świadek jest osobą obcą dla oskarżonego i nie miał interesu w tym, aby składać zeznania niekorzystne dla niego. Z tych powodów sąd nie znalazł podstaw aby je kwestionować.

zeznania świadka W. B.

Za w pełni wiarygodne sąd uznał zeznania świadka, bowiem są one jasne, spójne i logiczne a nadto korespondują z pozostałym wiarygodnym materiałem dowodowym w sprawie. Ś. jest funkcjonariuszem policji i w dniu 29 grudnia 2022 roku przypadkowo uczestniczyła w interwencji z udziałem oskarżonego P. C., gdyż była obecna na Komisariacie Policji w K. w czasie gdy został on przywieziony przez funkcjonariuszy P. P. i G. S.. Ś. szczegółowo opisała jakich środków przymusu bezpośredniego użyto wobec oskarżonego oraz dlaczego było to niezbędne, podając, że P. C. zarówno na Komisariacie, jak też przez całą drogę do szpitala jak również w szpitalu ubliżał im, był agresywny, wyrywał się, odgrażał się mówiąc "że tego pożałują", próbował uderzać głową w pomieszczeniach policyjnych w ścianę. Według świadka oskarżony odmówił poddania się badaniu na zawartość alkoholu w wydychany powietrzu. W trakcie interwencji oskarżony wyzywał funkcjonariuszy słowami wulgarnymi, a nadto podinp. A. D. kopnął w lewe ramię. Sąd dostrzegł, że świadek jest osobą obcą dla oskarżonego i nie miała interesu w tym, aby składać zeznania niekorzystne dla niego. Z tych powodów sąd nie znalazł podstaw aby je kwestionować.

zeznania świadka A. D.

Za w pełni wiarygodne sąd uznał zeznania świadka, bowiem są one jasne, spójne i logiczne a nadto korespondują z pozostałym wiarygodnym materiałem dowodowym w sprawie. Ś. jest funkcjonariuszem policji i w dniu 29 grudnia 2022 roku przypadkowo uczestniczyła w interwencji z udziałem oskarżonego P. C., gdyż była obecna na Komisariacie Policji w K. w czasie gdy został on przywieziony przez funkcjonariuszy P. P. i G. S.. Ś. szczegółowo opisała jakich środków przymusu bezpośredniego użyto wobec oskarżonego oraz dlaczego było to niezbędne, podając, że P. C. zarówno na Komisariacie, jak też przez całą drogę do szpitala jak również w szpitalu ubliżał im, był agresywny, wyrywał się, odgrażał się mówiąc "że tego pożałują", próbował uderzać głową w pomieszczeniach policyjnych w ścianę. Według świadka oskarżony odmówił poddania się badaniu na zawartość alkoholu w wydychany powietrzu. W trakcie interwencji oskarżony wyzywał funkcjonariuszy słowami wulgarnymi, a kopnął świadka w lewe ramię. Sąd dostrzegł, że świadek jest osobą obcą dla oskarżonego i nie miała interesu w tym, aby składać zeznania niekorzystne dla niego. Z tych powodów sąd nie znalazł podstaw aby je kwestionować.

1.1.8 – 1.1.11

w części wyjaśnienia oskarżonego P. C.

Sąd za wiarygodne uznał wyjaśnienia oskarżonego w części, gdzie przyznał się do popełnienia czynów opisanych w punktach VIII-XI wyroku. P. C. przyznał, że działał w złości, ponieważ był w stanie nietrzeźwości, miał ręce skute kajdankami i wykręcone do tyłu, a nadto myślał, że jest nagrywany telefonem przez funkcjonariusza A. D..

zeznania świadka P. P.

zeznania świadka G. S.

Ś. szczegółowo opisał jakich środków przymusu bezpośredniego użyto wobec oskarżonego oraz dlaczego było to niezbędne, podając, że P. C. przez całą drogę na Komisariat oraz na Komisariacie ubliżał im, był agresywny, wyrywał się, odgrażał się mówiąc "że tego pożałują", próbował uderzać głową w szybę pojazdu, a pomieszczeniach policyjnych w ścianę. Według świadka oskarżony odmówił poddania się badaniu na zawartość alkoholu w wydychany powietrzu. W drodze do szpitala i w szpitalu nadto wyzywał funkcjonariuszy słowami wulgarnymi, a nadto opluł mundur świadka P. P., natomiast podinp. A. D. kopnął w lewe ramię. Sąd dostrzegł, że świadek jest osobą obcą dla oskarżonego i nie miał interesu w tym, aby składać zeznania niekorzystne dla niego. Z tych powodów sąd nie znalazł podstaw aby je kwestionować.

zeznania świadka W. B.

zeznania świadka A. D.

Za w pełni wiarygodne sąd uznał zeznania świadka, bowiem są one jasne, spójne i logiczne a nadto korespondują z pozostałym wiarygodnym materiałem dowodowym w sprawie. Ś. jest funkcjonariuszem policji i w dniu 29 grudnia 2022 roku przypadkowo uczestniczyła w interwencji z udziałem oskarżonego P. C., gdyż była obecna na Komisariacie Policji w K. w czasie gdy został on przywieziony przez funkcjonariuszy P. P. i G. S.. Ś. szczegółowo opisała jakich środków przymusu bezpośredniego użyto wobec oskarżonego oraz dlaczego było to niezbędne, podając, że P. C. zarówno na Komisariacie, jak też przez całą drogę do szpitala jak również w szpitalu ubliżał im, był agresywny, wyrywał się, odgrażał się mówiąc "że tego pożałują", próbował uderzać głową w pomieszczeniach policyjnych w ścianę. Według świadka oskarżony odmówił poddania się badaniu na zawartość alkoholu w wydychany powietrzu. W trakcie interwencji oskarżony wyzywał funkcjonariuszy słowami wulgarnymi, a kopnął świadka w lewe ramię. Sąd dostrzegł, że świadek jest osobą obcą dla oskarżonego i nie miała interesu w tym, aby składać zeznania niekorzystne dla niego. Z tych powodów sąd nie znalazł podstaw aby je kwestionować.

1.1.12

zeznania świadka P. P.

Zeznania świadka sąd uznał w całości za wiarygodne, bowiem są one jasne, spójnie i logicznie. Ś. wskazał okoliczności, w których P. C., będący pod wpływem alkoholu i zachowujący się agresywnie, został zatrzymany, a następnie przewieziony na Komisariat Policji w K. oraz na badania do (...) w O.. Ś. szczegółowo opisał jakich środków przymusu bezpośredniego użyto wobec oskarżonego oraz dlaczego było to niezbędne, podając, że P. C. przez całą drogę na Komisariat oraz na Komisariacie ubliżał im, był agresywny, wyrywał się, odgrażał się mówiąc "że tego pożałują", próbował uderzać głową w pomieszczeniach policyjnych w ścianę. Według świadka oskarżony odmówił poddania się badaniu na zawartość alkoholu w wydychany powietrzu. W drodze do szpitala i w szpitalu nadto wyzywał funkcjonariuszy słowami wulgarnymi, a nadto opluł mundur świadka, natomiast podinp. A. D. kopnął w lewe ramię. Sąd dostrzegł, że świadek jest osobą obcą dla oskarżonego i nie miał interesu w tym, aby składać zeznania niekorzystne dla niego. Z tych powodów sąd nie znalazł podstaw aby je kwestionować.

zeznania świadka G. S.

Zeznania świadka sąd uznał w całości za wiarygodne, bowiem są one jasne, spójnie i logicznie. Ś. wskazał okoliczności, w których P. C., będący pod wpływem alkoholu i zachowujący się agresywnie, został zatrzymany, a następnie przewieziony na Komisariat Policji w K. oraz na badania do (...) w O.. Ś. szczegółowo opisał jakich środków przymusu bezpośredniego użyto wobec oskarżonego oraz dlaczego było to niezbędne, podając, że P. C. przez całą drogę na Komisariat oraz na Komisariacie ubliżał im, był agresywny, wyrywał się, odgrażał się mówiąc "że tego pożałują", próbował uderzać głową w pomieszczeniach policyjnych w ścianę. Według świadka oskarżony odmówił poddania się badaniu na zawartość alkoholu w wydychany powietrzu. W drodze do szpitala i w szpitalu nadto wyzywał funkcjonariuszy słowami wulgarnymi, a nadto opluł mundur świadka P. P., natomiast podinp. A. D. kopnął w lewe ramię. Sąd dostrzegł, że świadek jest osobą obcą dla oskarżonego i nie miał interesu w tym, aby składać zeznania niekorzystne dla niego. Z tych powodów sąd nie znalazł podstaw aby je kwestionować.

zeznania świadka W. B.

zeznania świadka A. D.

Za w pełni wiarygodne sąd uznał zeznania świadka, bowiem są one jasne, spójne i logiczne a nadto korespondują z pozostałym wiarygodnym materiałem dowodowym w sprawie. Ś. jest funkcjonariuszem policji i w dniu 29 grudnia 2022 roku przypadkowo uczestniczyła w interwencji z udziałem oskarżonego P. C., gdyż była obecna na Komisariacie Policji w K. w czasie gdy został on przywieziony przez funkcjonariuszy P. P. i G. S.. Ś. szczegółowo opisała jakich środków przymusu bezpośredniego użyto wobec oskarżonego oraz dlaczego było to niezbędne, podając, że P. C. zarówno na Komisariacie, jak też przez całą drogę do szpitala jak również w szpitalu ubliżał im, był agresywny, wyrywał się, odgrażał się mówiąc "że tego pożałują", próbował uderzać głową w pomieszczeniach policyjnych w ścianę. Według świadka oskarżony odmówił poddania się badaniu na zawartość alkoholu w wydychany powietrzu. W trakcie interwencji oskarżony wyzywał funkcjonariuszy słowami wulgarnymi, a kopnął świadka w lewe ramię. Ś. przyznała, że trzymała telefon w ręku jednak nie nagrywała zdarzenia, ale rozbiła to by oskarżony myśląc, że jest nagrywany, uspokoił się. A. D. podała, że w wyniku konięcia, doznała uszkodzenia prawego barku. Sąd dostrzegł, że świadek jest osobą obcą dla oskarżonego i nie miała interesu w tym, aby składać zeznania niekorzystne dla niego. Z tych powodów sąd nie znalazł podstaw aby je kwestionować.

6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.2

w części wyjaśnienia oskarżonego P. C.

Sąd uznał za niewiarygodne wyjaśnienia oskarżonego w części, gdzie nie przyznał się do kradzieży samochodu na szkodę M. G., twierdząc, że pokrzywdzony samochodu mu użyczył. Taka wersja jest sprzeczna z pozostałym wiarygodnym materiałem dowodowym, który jednoznacznie wskazuje, że oskarżony bez zgody i wiedzy w dniu 29 grudnia 2022 roku dokonał zaboru w celu przywłaszczenia samochodu osobowego marki F. (...) nr rej. (...), stanowiącego własność M. G..

1.1.12

w części wyjaśnienia oskarżonego P. C.

Sąd odmówił wiary wyjaśnieniom oskarżonego w części, gdzie nie przyznał się do tego, iż w trakcie przejazdu samochodem policyjnym kopnął funkcjonariusza policji podinsp. A. D. w lewe przedramię. Jego wyjaśnienia w tym zakresie są ewidentnie sprzeczne z zeznaniami świadków przedmiotowego zdarzenia.

1.1.2

zeznania świadka D. S. k. 593

Za wiarygodne choć niemające znaczenia dla ustalenia faktów w niniejszej sprawie sąd uznał zeznania świadka D. S., który podał, iż zna P. C., nie zna natomiast M. G. i nic nie wie o tym, aby M. G. użyczał samochodu P. C.

zeznania świadka P. J. k. 593

Za wiarygodne choć niemające znaczenia dla ustalenia faktów w niniejszej sprawie sąd uznał zeznania świadka P. J., który podał, iż zna P. C., nie kojarzy M. G. i nic nie wie o tym, aby M. G. użyczał samochodu P. C.

dokumentacja medyczna dot. oskarżonego P. C. 101-102, 537, 539-545

Wiarygodny dowód z dokumentu, sporządzony przez uprawnione do tego osoby;

opinia sądowo-psychiatryczna dot. oskarżonego P. C. k. 602-607

Wiarygodny dowód z dokumentu, sporządzony przez uprawnione do tego osoby. Biegli w sposób jednoznaczny stwierdzili, iż oskarżony jest uzależniony od alkoholu, nadto stwierdzili, że w czasie zarzucanych mu czynów miał zachowaną całkowicie zdolność do rozumienia znaczenia tych czynów i możliwość pokierowania swoim postępowaniem, a w aktualnym stanie zdrowia psychicznego może uczestniczyć w postępowaniu i jest w stanie bronić się w sposób samodzielny i rozsądny.

7. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

P. C.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Przestępstwo z art. 178a § 1 k.k., którego dopuścił się oskarżony, sankcjonuje prowadzenie w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Istota tego czynu polega na prowadzeniu pojazdu w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego. Stan nietrzeźwości natomiast w rozumieniu kodeksu karnego, określony w art. 115 § 16 k.k. zachodzi wówczas, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 ‰ albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość alkoholu w 1 dm³ wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Już sam tylko fakt prowadzenia pojazdu w takim stanie pociąga, za sobą wypełnienie ustawowych znamion przestępstwa, chociażby pojazd był prowadzony całkowicie prawidłowo, a sprawca nie naruszył żadnej innej zasady bezpieczeństwa w ruchu i nie sprowadził konkretnego niebezpieczeństwa.

Wina sprawcy odnośnie popełnionego przez niego czynu stanowi w myśl art. 1 § 3 k.k. materialny element przestępstwa. Przestępstwo określone w art. 178a § 1 k.k. może być popełnione tylko z winy umyślnej, co oznacza, że sprawca świadomie wykonuje czynności, których konsekwencją jest spowodowanie skutków określonych w w/w przepisie. W orzecznictwie przyjmuje się powszechnie, że postępowanie umyślne to postępowanie świadome, z przewidywanymi w przyszłości konsekwencjami. Czyn z art. 178a § 1 k.k. jest nadto przestępstwem formalnym, co oznacza, że do jego popełnienia nie jest konieczne wystąpienie konkretnego niebezpieczeństwa w ruchu.

W przekonaniu sądu w niniejszej sprawie okoliczności popełnienia przez oskarżonego przestępstwa, w tym wina i sprawstwo, nie budzą wątpliwości. Oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu zabronionego z art. 178a § 1 k.k. Oskarżony mając świadomość, że znajduje się w stanie nietrzeźwości zdecydował się na jazdę samochodem. Podkreślić należy, iż fakt znajdowania się oskarżonego w stanie nietrtzeźwości potwierdzono badaniem z krwi od niego pobranej. Wyniki badań przeprowadzonych przez biegłego z zakresu badań chemicznych wskazywały, iż w próbce krwi pobranej od P. C. w dniu 22 grudnia 2022 r. o godz. 23:00 obecny był alkohol etylowy w stężeniu 2,32 ‰. Wyniki w/w pomiarów są bezsporne, nie kwestionował ich także oskarżony, choć przeprowadzenie badania bardzo utrudniał. Wobec tego, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie budzi wątpliwości, jest pełny i jasny, pozwolił on sądowi przyjąć wersję zdarzenia, z której wynika, że oskarżony dopuścił się czynu z art. 178a § 1 i 4 k.k. Sąd uznał winę oskarżonego za udowodnioną i niebudzącą wątpliwości i przypisał mu popełnienie czynu z art. 178a § 1 i 4 k.k.

Jednocześnie w realiach niniejszej sprawy należy zważyć, iż oskarżonemu zarzucono popełnienie czynu z art. 178a § 1 k.k. w warunkach określonych w § 4 tego przepisu, zgodnie z którym odpowiedzialności karnej podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w art. 178a § 1 k.k. jeżeli był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone w art. 173, 174, 177 lub art. 355 § 2 popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo dopuścił się czynu określonego w § 1 w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo,. Przepis art. 178a § 4 k.k. przewiduje zatem typ kwalifikowany ze względu na trzy rodzaje znamion świadczących o nieskuteczności dotychczas zastosowanych środków penalnych.

Jak wykazano w toku postępowania dowodowego, według aktualnej informacji o karalności z dnia 24 stycznia 2025 roku oskarżony był uprzednio skazany za czyn z art. 178a § 1 kk na karę pozbawienia wolności wyrokiem Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 5 sierpnia 2011 roku, prawomocny z dniem 13 sierpnia 2011 roku w sprawie o sygn. akt II K 578/11 i skazanie to nie uległo zatarciu.

W świetle powyższych ustaleń sąd uznał, iż brak jest wątpliwości, że oskarżony P. C. swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa z art. 178a § 1 i 4 k.k. Ujawniony na rozprawie wiarygodny materiał dowodowy pozwolił ustalić, że P. C. w dniu 22 grudnia 2022 roku w miejscowości G. kierował samochodem będąc w stanie nietrzeźwości i dopuścił się tego będąc uprzednio prawomocnie skazanym za czyn z art. 178a § 1 k.k.

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

P. C.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. dopuszcza się ten, kto zabiera w celu przywłaszczenia cudzą rzecz ruchomą. Realizacją ustawowych znamion przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. jest właśnie zabór rzeczy ruchomej w celu jej przywłaszczenia. Jak bowiem podkreśla się w piśmiennictwie „działanie sprawcy kradzieży określa znamię czasownikowe „zabiera”. Przez zabór należy rozumieć wyjęcie rzeczy spod władztwa osoby nią władającej (właściciela, posiadacza, dzierżyciela) i przeniesienie go w sferę władztwa sprawcy zaboru. Przyjmuje się, że władztwo jest faktycznym stosunkiem człowieka do mienia, posiada je więc ten, kto faktycznie rzecz ma w swojej dyspozycji, niezależnie od podstawy prawnej tego stanu” (Pływaczewski E. [w:] Górniok O. (red.), Kodeks karny. Komentarz, Warszawa 2006). Zatem zachowanie karalne sprawcy występku z art. 278 § 1 k.k. polega na zaborze w celu przywłaszczenia, tzn. bezprawnym wyjęciu cudzej rzeczy spod władztwa osoby dotychczas nimi władającej i objęcie ich we własne władanie przez sprawcę. Skutkiem działania sprawcy czynu zabronionego stypizowanego w art. 278 § 1 k.k. jest przywłaszczenie cudzej rzeczy ruchomej. W/w przestępstwo jest przestępstwem materialnym. Nadto wskazać należy, iż przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. należy do kategorii tzw. przestępstw kierunkowych. Ustawa wymaga aby zachowanie sprawcy było ukierunkowane na określony cel, którym jest przywłaszczenie rzeczy. Przestępstwo to może być zatem popełnione wyłącznie w formie zamiaru bezpośredniego. Wina sprawcy odnośnie popełnionego przez niego czynu stanowi w myśl art. 1 § 3 k.k. materialny element przestępstwa. Przestępstwo określone w art. 278 § 1 k.k. może być popełnione tylko z winy umyślnej co oznacza, że sprawca świadomie wykonuje czynności, których konsekwencją jest spowodowanie skutków określonych w w/w przepisie.

Przenosząc wskazane wyżej rozważania na kanwę niniejszej sprawy sąd ustalił, że wszystkie te znamiona zostały w pełni zrealizowane przez P. C.. Oskarżony dopuścił się bowiem zaboru samochodu marki F. (...) o nr rej. (...) i nr VIN (...) ( w tym zakresie sąd poczynił ustalenia i dokonał stosownych zmian w rozstrzygnięciu w pkt 5.), który stanowił własność M. G., a także bez wątpienia stanowił on rzecz ruchomą w rozumieniu art. 278 § 1 k.k. P. C. niewątpliwie zaboru pojazdu dokonał w celu jego przywłaszczenia, albowiem oddalając się z miejsca postoju uczynił to bez zgody M. G. i nie zwrócił go na prośbę właściciela - pokrzywdzonego, którą wyraził podczas rozmowy telefonicznej z oskarżonym. Doprowadził natomiast tym pojazdem do kolizji, w wyniku której pojazd został uszkodzony. Oskarżony działał zatem z zamiarem bezpośrednim zaboru cudzego mienia.

Reasumując, sąd uznał, iż przedstawiony wyżej materiał dowodowy dawał podstawy do przypisania oskarżonemu zarzucanego mu przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. Z tych względów sąd uznała P. C. za winnego tego, że w dniu 29 grudnia 2022 roku w miejscowości G., gm. C., pow. (...) woj. (...) na ul. (...) dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci samochodu osobowego marki F. (...) o nr rej. (...) nr VIN (...) o wartości 4 500 złotych na szkodę M. G..

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

6-9

P. C.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

IV-VII

Przestępstwo z art. 226 § 1 kk ma miejsce wówczas, gdy sprawca znieważa funkcjonariusza publicznego lub osobę do pomocy mu przybraną podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych. Występkiem o charakterze chuligańskim, o którym mowa w art. 57a §1 kk, zgodnie z ustawową definicją zawartą w art. 115 § 21 kk jest występek polegający na umyślnym zamachu na zdrowie, na wolność, na cześć lub nietykalność cielesną, na bezpieczeństwo powszechne, na działalność instytucji państwowych lub samorządu terytorialnego, na porządek publiczny, albo na umyślnym niszczeniu, uszkodzeniu lub czynieniu niezdatną do użytku cudzej rzeczy, jeżeli sprawca działa publicznie i bez powodu albo z oczywiście błahego powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego. Ustawową definicję funkcjonariusza publicznego zawiera art. 115 § 13 k.k. i zgodnie z tą definicją funkcjonariuszem publicznym jest m. in. funkcjonariusz organu powołanego do ochrony bezpieczeństwa publicznego (art. 115 § 13 pkt 7 k.k.), a zatem także funkcjonariusz Policji.

Sąd nie miał wątpliwości co do miejsca i okoliczności, w których oskarżony dopuścił się zarzucanych mu czynów opisanych w punktach IV – VII wyroku. Miało to bowiem związek z czynnościami prowadzonymi w stosunku do oskarżonego, który w trakcie interwencji z jego udziałem nie wyraził zgody na poddanie się badaniu na ustalenie stanu trzeźwości i z tego powodu został przewieziony radiowozem z Komisariatu Policji w K. do (...) Sp. z o.o. w O. celem przeprowadzenia badania -pobrania krwi. W trakcie pobytu na Komisariacie i w szpitalu oraz podczas przejazdu oskarżony zachowywał się agresywnie i używał wobec sierż. szt. G. S., sierż. P. P., podinsp. A. D. i st. post. W. B. słów powszechnie uznawanych za obelżywe, a nadto opluł mundur policyjny sierż. P. P.. Poddając ocenie prawnej zachowanie oskarżonego podnieść należy, że całe zdarzenie rozegrało się w trzech publicznych miejscach oraz w radiowozie policyjnym i było zwarte pod względem czasowym i sytuacyjnym. Oskarżony swoim zachowaniem, poprzez używanie słów wulgarnych i obelżywych wobec funkcjonariuszy policji, wyczerpał znamiona czynu zabronionego z art. 226 § 1 k.k. Takie zachowanie jest niewątpliwie znieważeniem osób, pod adresem których były kierowane obelżywe słowa. Oskarżony będąc w stanie wzburzenia wywołanego staniem nietrzeźwości uczestniczył w interwencji policji przeprowadzanej w miejscu publicznym, następnie będąc przewiezionym radiowozem uczestniczył w czynnościach na Komisariacie Policji w K. i w (...) Sp. z o.o. w O.. Wiedział zatem, że funkcjonariusze sierż. szt. G. S., sierz. P. P., podinsp. A. D. i st. post. W. B. byli w trakcie wykonywania czynności służbowych. W zakresie tego znamienia również sąd nie miał wątpliwości. Oskarżony powinien także mieć świadomość, że użyta przez funkcjonariuszy w stosunku do niego siła fizyczna i założenie kajdanek na ręce, były konsekwencją jego agresywnego i wulgarnego zachowania oraz stawiania oporu policjantom. Wobec treści opinii biegłych psychiatrów i psychologa należało uznać, iż oskarżony miał pełną zdolność rozpoznania znaczenia czynów i pokierowania swoim postępowaniem. Oceny tej nie zmieni fakt, że P. C. w czasie popełnienia przestępstw był w stanie nietrzeźwości.

W świetle zgromadzonego i ujawnionego w toku przewodu sądowego materiału dowodowego sąd uznał winę oskarżonego za udowodnioną i niebudzącą wątpliwości i przypisał mu popełnienie czynów z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 57a § 1 k.k. opisanych w punktach IV-VII aktu oskarżenia, z opisaną wyżej zmianą w zakresie czynu opisanego w pkt. V.

W ocenie sądu społeczna szkodliwość popełnionych przez P. C. czynów była wysoka. Należy podkreślić, iż przestępstwo z art. 226 § 1 k.k. godzi przede wszystkim w działalność instytucji państwowych i samorządowych wykonujących swoje zadania przez funkcjonariuszy publicznych i osoby przez nich przybrane. Na kanwie niniejszej sprawy zachowanie oskarżonego naruszyło autorytet organów policji, które winny skutecznie stać na straży porządku prawnego. Oskarżony swoim zachowaniem wyraził pogardę dla działania funkcjonariuszy i znieważył ich.

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

10-13

P. C.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

VIII- XI

Przestępstwo z art. 224 § 2 kk polega na stosowaniu przemocy lub groźby bezprawnej w celu zmuszenia funkcjonariusza publicznego albo osoby do pomocy mu przybranej do przedsięwzięcia lub zaniechania prawnej czynności służbowej. Jest to przestępstwo powszechne, które może popełnić każdy, natomiast strona podmiotowa tego przestępstwa ograniczona jest do umyślności w postaci zamiaru bezpośredniego. Czynność sprawcza polega na stosowaniu przemocy lub groźby bezprawnej, a przedmiotem bezpośredniego oddziaływania jest prawna czynność służbowa funkcjonariusza publicznego lub osoby do pomocy mu przybranej. Czynnością służbową jest każda czynność, która realizuje zadania instytucji państwowych lub samorządowych, dla której wykonywania przewidziane są jakieś formy proceduralne i której wykonywanie powierza się funkcjonariuszom publicznym. Czynność ta musi być czynnością prawną tj. podejmowaną przez osobę, do której kompetencji prawnie należy i do której podjęcia w danej sytuacji istnieją przesłanki prawne.

Ustawową definicję funkcjonariusza publicznego zawiera art. 115 § 13 k.k. i zgodnie z tą definicją funkcjonariuszem publicznym jest m. in. funkcjonariusz organu powołanego do ochrony bezpieczeństwa publicznego (art. 115 § 13 pkt 7 k.k.), a zatem także funkcjonariusz Policji.

Oskarżony P. C. w dniu 29 grudnia 2022 roku w miejscowości G., gm. C., pow. (...) woj. (...) na ulicy (...), w Komisariacie Policji w K. przy ul. (...) oraz w (...) Sp. z o.o. w O. przy ul. (...) dopuścił się czynów zarzucanych mu w punktach VIII-XI aktu oskarżenia wobec sierż. szt. G. S., sierż. P. P., podinsp. A. D. i st. post. W. B. podczas i w związku z pełnieniem przez w/w funkcjonariuszy obowiązków służbowych, w ten sposób, że kierował wobec nich groźby bezprawne mówiąc "że tego pożałują" oraz groził im zwolnieniem z pracy powołując się na znajomości z innymi policjantami, szarpiąc się przy tym, wyrywając i wyzywając funkcjonariuszy, a wszystko w celu zmuszenia ich do zaniechania prawnych czynności służbowych wykonywanych przez w/w funkcjonariuszy z jego udziałem. Oskarżony popełnił te przestępstwa działając umyślnie, w zamiarze bezpośrednim. Nie ulega najmniejszej wątpliwości, iż oskarżony wiedział, że jest zatrzymywany przez funkcjonariuszy Policji, a celem działania oskarżonego było zmuszenie tych funkcjonariuszy do zaniechania prawnych czynności służbowych zatrzymania oskarżonego i dokonania badania na zawartość alkoholu najpierw w wydychanym powietrzu, następnie we krwi.

Poddając ocenie prawnej zachowanie oskarżonego podnieść należy, że całe zdarzenie rozegrało się w trzech publicznych miejscach oraz w radiowozie policyjnym i było zwarte pod względem czasowym i sytuacyjnym. Oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu zabronionego z art. 224 § 2 k.k. Oskarżony będąc w stanie wzburzenia wywołanego staniem nietrzeźwości uczestniczył w interwencji policji przeprowadzanej w miejscu publicznym, następnie będąc przewiezionym radiowozem uczestniczył w czynnościach na Komisariacie Policji w K. i w (...) Sp. z o.o. w O.. Wiedział zatem, że funkcjonariusze sierż. szt. G. S., sierż. P. P., podinsp. A. D. i st. post. W. B. byli w trakcie wykonywania czynności służbowych, a jego celem było udaremnić te czynności. W zakresie tego znamienia również sąd nie miał wątpliwości. Oskarżony powinien także mieć świadomość, że użyta przez funkcjonariuszy w stosunku do niego siła fizyczna i założenie kajdanek na ręce, były konsekwencją jego agresywnego i wulgarnego zachowania oraz stawiania oporu policjantom. Wobec treści opinii biegłych psychiatrów i psychologa należało uznać, iż oskarżony miał pełną zdolność rozpoznania znaczenia czynów i pokierowania swoim postępowaniem. Oceny tej nie zmieni fakt, że P. C. w czasie popełnienia przestępstw był w stanie nietrzeźwości.

W świetle zgromadzonego i ujawnionego w toku przewodu sądowego materiału dowodowego sąd uznał winę oskarżonego za udowodnioną i niebudzącą wątpliwości i przypisał mu popełnienie czynów z art. 224 § 2 k.k. w zw. z art. 57a § 1 k.k. opisanych w punktach VIII-XI aktu oskarżenia.

☒

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

P. C.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

XII

Głównym dobrem chronionym przez przepis art. 222 § 1 k.k. jest powaga instytucji publicznych, które są reprezentowane przez funkcjonariusza. Przepis ten ma chronić przed zagrożeniem dla toku wykonywanych w ich ramach czynności służbowych. Przestępstwo określone w art. 222 § 1 k.k. jest przestępstwem formalnym. Dokonanie przestępstwa nie zależy od nastąpienia skutku, tzn. doznania przez funkcjonariusza publicznego uszczerbku od fizycznych oddziaływań na jego ciało. Naruszenie nietykalności cielesnej nie wymaga naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia. Dobrem ubocznym jest nietykalność cielesna funkcjonariusza publicznego. Art. 222 § 1 k.k. stanowi typ kwalifikowany w stosunku do art. 217 k.k., a zaostrzenie odpowiedzialności następuje ze względu na związek naruszenia nietykalności z pełnieniem przez funkcjonariusza obowiązków służbowych. Czynność sprawcza polega na naruszeniu nietykalności cielesnej. Jak wskazał SN (postanowienie z 24.06.2010 r., II KK 145/10, LEX nr 619619): „Zwrot normatywny «narusza nietykalność cielesną» obejmuje, w istocie, wszelkie możliwe sposoby ingerencji sprawcy w nietykalność cielesną drugiej osoby, w tym również popchnięcie (odepchnięcie)". Przedmiotem wykonawczym jest funkcjonariusz publiczny lub osoba przybrana do pomocy. Przestępstwo można popełnić jedynie z winy umyślnej, gdy sprawca obejmował swoim zamiarem (bezpośrednim jak i ewentualnym), że jego działanie skierowane jest przeciwko funkcjonariuszowi publicznemu lub osobie do pomocy mu przybranej oraz że ma ono związek z pełnieniem obowiązków służbowych. W orzecznictwie przyjmuje się powszechnie, że postępowanie umyślne to postępowanie świadome, z przewidywanymi w przyszłości konsekwencjami.

W przekonaniu sądu w niniejszej sprawie okoliczności popełnienia przez oskarżonego przestępstwa nie budzą wątpliwości. Poddając ocenie prawnej zachowanie oskarżonego podnieść należy, że całe zdarzenie rozegrało się w jednym miejscu, podczas przejazdu radiowozem i było zwarte pod względem czasowym i sytuacyjnym. Oskarżony swoim zachowaniem, poprzez kopnięcie funkcjonariusza policji - podinsp. A. D. w lewe przedramię, wyczerpał znamiona czynu zabronionego z art. 222 § 1 k.k. Takie zachowanie jest niewątpliwie naruszeniem nietykalności cielesnej. Oskarżony będąc w stanie wzburzenia wywołanego stanem nietrzeźwości uczestniczył w interwencji policji przeprowadzanej w miejscu publicznym, następnie był przewiezionym radiowozem z Komisariatu Policji w K. do (...) Sp. z o.o. w O.. Wiedział zatem, że funkcjonariusz podinsp. A. D. była w trakcie wykonywania czynności służbowych. W zakresie tego znamienia również sąd nie miał wątpliwości.

Należy zauważyć, iż w dniu zdarzenia oskarżony był nietrzeźwy i zachowywał się agresywnie, co niewątpliwie miało wpływ na popełnienie przez niego przestępstwa z art. 222 § 1 k.k. Sąd nie miał wątpliwości, iż wina oskarżonego w zakresie popełnienia wyżej opisanego czynu została udowodniona. W toku przeprowadzonego postępowania nie dostrzeżono, aby oskarżony mógł cierpieć niedostatki w zakresie swojej poczytalności, może zatem podlegać odpowiedzialności karnej. Sąd nie zgodził się jednak z oskarżycielem, iż P. C. popełnienia czynu z art. 222 § 1 k.k. dopuścił się w warunkach określonych w art. 57a § 1 k.k. Zgodnie z definicją ustawową zawartą w art. 115 § 21 k.k. występkiem o charakterze chuligańskim jest umyślny zamach na co najmniej jedno z następujących dóbr prawnych, tj.: zdrowie, wolność, cześć lub nietykalność cielesna człowieka - czyli dobra o charakterze osobistym, jak i dobra o charakterze ogólnym, jak bezpieczeństwo powszechne oraz działalność instytucji państwowych lub samorządu terytorialnego, porządek publiczny, a także niszczenie, uszkodzenie lub czynienie niezdatną do użytku cudzej rzeczy. Czyn chuligański z zasady ma charakter agresywny, gwałtowny, choć nie jest to cecha niezbędna i można sobie wyobrazić formy chuligańskiego zamachu bez użycia siły fizycznej przez sprawcę. Warunkiem uznania danego czyny zabronionego za występek o charakterze chuligańskim jest to, aby jego sprawca działał publicznie. Publiczny charakter czynu oznacza, że ze względu na miejsce, okoliczności lub sposób działania może ono być postrzegane przez większą, bliżej nieokreśloną liczbę osób (tak trafnie wyrok SN z dnia 3 sierpnia 1972 r., Rw 743/72, Biul. Inf. SN 1972, poz. 10). Publiczność działania sprawcy ma być cechą faktyczną, którą powinien charakteryzować się występek o charakterze chuligańskim. Najczęściej jest to działanie w miejscu publicznym. Przesłanka działania bez powodu lub z oczywiście błahego powodu odnosi się do motywacji (pobudek) podjętego działania. Ma ona charakter subiektywny, ale oceniana powinna być na podstawie przyjmowanych w społeczeństwie kryteriów ocen. Oznacza to, że w świetle ocen społecznych agresywne zachowanie sprawcy nie da się niczym wytłumaczyć, jest bez powodu, albo że powód tego zachowania jest błahy, rażąco nieadekwatny do przyczyny, która go wywołała. W wyroku z dnia 20 czerwca 1979 r. (V KRN 131/79, OSNKW 1979, nr 10, poz. 105) Sąd Najwyższy wyraził pogląd, że o chuligańskim charakterze występku decydują nie subiektywne przeżycia czy cele sprawcy, lecz obiektywny wydźwięk jego zachowania.

Wiarygodny materiał dowodowy, w tym zeznania funkcjonariuszy Policji uczestniczących w interwencji jednoznacznie wskazują na miejsce i okoliczności popełnienia wyżej opisanego czynu. Do zdarzenia doszło w radiowozie policyjnym, a zatem bez obecności osób postronnych, przypadkowych. Wobec powyższego sąd uznał, iż P. C. nie działał publicznie w rozumieniu art. 115 § 21 k.k., a zatem czyn oskarżonego nie nosił znamion występku o charakterze chuligańskim. Z tych względów sąd stosownie zmienił opis i kwalifikację prawną czynu opisanego w punkcie XII wyroku.

W świetle zgromadzonego i ujawnionego w toku przewodu sądowego materiału dowodowego Sąd uznał winę oskarżonego za udowodnioną i niebudzącą wątpliwości i przypisał mu popełnienie czynu określonego w art. 222 § 1 k.k.

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☒

3.5. Uniewinnienie

P. C.

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

III

P. C. stanął pod zarzutem popełnienia przestępstwa z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 57a p 1 k.k. polegającego na tym, że w dniu 29 grudnia 2022 roku w miejscowości G., gm. C., pow. (...) woj. (...) groził sierż. szt. G. S. uszkodzeniem mienia służbowego będącego w jego dyspozycji, przy czym groźby te wzbudziły u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, przy czym czynu tego dopuścił się publicznie i oczywiście z błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego.

Zebrany w sprawie materiał dowodowy i dokonane ustalenia doprowadziły sąd do przekonania, że oskarżony swoim zachowaniem nie wyczerpał znamion zarzucanego mu w pkt. III aktu oskarżenia przestępstwa z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 57 a § 1 k.k.

Zgodnie z art. 190 § 1 k.k. odpowiedzialności karnej podlega ten, kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona. Sąd zgadza się z utrwalonym w doktrynie stanowiskiem, iż dobrem chronionym przy przestępstwie groźby karalnej (groźby popełnienia przestępstwa) jest wolność człowieka w sensie psychicznym, tj. wolność od poczucia obawy i strachu popełnienia przestępstwa na jego szkodę lub na szkodę osoby najbliższej (K. P., groźba karalna, s. 32-33; post. SN z 15.02.2007r., IV KK 273/06, Prok. i Pr. 2007, Nr 7-8, poz. 7). Przestępstwo z art. 190 § 1 k.k. zostaje dokonane wówczas, gdy groźba wzbudza w ofierze uzasadnioną obawę jej spełnienia. Sąd miał na względzie, iż groźba musi być obiektywna, natomiast obawa spełnienia groźby powstaje w wyniku subiektywnych odczuć pokrzywdzonego, przy czym jego przekonanie o prawdopodobieństwie realizacji groźby musi być uzasadnione, a więc pokrzywdzony ma podstawy do takiego poglądu. Na zasadność obaw spełnienia gróźb wpływ mają zarówno okoliczności, jak i zachowanie osoby grożącej. Nadto wskazać należy, iż przedmiotem bezpośredniego oddziaływania jest każda osoba zdolna do zrozumienia treści groźby i do odczuwania obawy związanej z zachowaniem innych osób. Adresatem groźby nie może być zatem osoba prawna czy też inny podmiot zbiorowy.

Zgodnie z zasadą domniemania niewinności określoną w art. 5 § 1 k.p.k. oskarżonego uważa się za niewinnego dopóki wina jego nie zostanie udowodniona. Żaden z przeprowadzonych przez sąd w niniejszym postępowaniu dowodów nie pozwolił na uznanie oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 57a § 1 k.k.

Sąd miał na uwadze, iż zarówno z wyjaśnień oskarżonego jak i zeznań świadka G. S. jednoznacznie wynika, że P. C. przebywając w samochodzie policyjnym wypowiadał słowa, które świadczyły o chęci zniszczenia tego pojazdu poprzez wybicie szyby głową. Ta okoliczność jest bezsprzeczna. Jednak w kontekście znamion czynu zabronionego z art. 190 § 1 kk zarzucanego oskarżonemu nie sposób uznać, że wypowiadając wobec funkcjonariusza policji G. S. groźbę zniszczenia mienia w postaci radiowozu stanowiącego własność Policji, nie zaś własność prywatną G. S., zrealizował on znamiona przestępstwa stypizowanego w art. 190 § 1 k.k. Jak wyżej wskazano, adresatem groźby nie może być osoba prawna czy też inny podmiot zbiorowy, w tym przypadku właściwa jednostka Policji jako właściciel pojazdu.

W powyższej sytuacji Sąd uniewinnił oskarżonego od popełnienia czynu z art. 190 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 kk zarzucanego mu w pkt. III aktu oskarżenia.

8. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

P. C.

Sąd uznając winę oskarżonego za udowodnioną na podstawie art. 178a § 1 i 4 k.k. skazał go, zaś na podstawie art. 178a § 4 k.k., wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Wymierzając oskarżonemu karę i środki karne za przypisany mu czyn, Sąd kierował się zasadami wymiaru kary kształtującymi system sądowego wymiaru kary określonymi w art. 53 k.k.

Wymierzając oskarżonemu karę sąd uwzględnił zarówno okoliczności łagodzące jak i obciążające mające wpływ na wymiar kary. Okolicznością obciążającą jest wysoki stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego czynu, ze względu na rodzaj dobra chronionego prawem, jakim w tym przypadku jest bezpieczeństwo w komunikacji, jak też ze względu na postać zamiaru towarzyszącego oskarżonemu – zamiar bezpośredni. Jako okoliczność obciążającą sąd uwzględnił również wysokie stężenie alkoholu we krwi oskarżonego w czasie popełnienia przestępstwa oraz jego wielokrotną uprzednią karalność, w tym za prowadzenia pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości. Sąd nie stracił z pola widzenia również faktu, że oskarżony swoim zachowaniem - kierowaniem w stanie nietrzeźwości spowodował kolizję, wjeżdżając samochodem do rowu, a zatem stworzył realne zagrożenie dla bezpieczeństwa w komunikacji. Za okoliczności łagodzące mające wpływ na wymiar kary sąd uznał fakt, że oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu oraz fakt, że dąży on do ustabilizowania swojej sytuacji życiowej i rodzinnej.

Sąd decydując o rodzaju i wymiarze kary miał na względzie cel, jaki orzeczona kara ma odnieść w stosunku do oskarżonego. Podkreślić trzeba, że kara jest nie tylko ukaraniem sprawcy, ale spowodować powinna, iż sprawca, który dopuścił się przestępstwa, w przyszłości więcej takiego czynu nie popełni i na stałe zmieni swoje zachowanie. W ocenie sądu orzeczona wobec P. C. kara pozbawienia wolności spełni swoje cele wychowawcze i zapobiegawcze względem oskarżonego, jak również cele w zakresie społecznego oddziaływania. Sąd mając na uwadze uprzednią karalność oskarżonego oraz jego lekceważący stosunek do obowiązującego porządku prawnego uznał, iż jedynie kara bezwzględnego pozbawienia wolności odniesie w przypadku oskarżonego swoje cele i pozwoli mu zrozumieć naganność jego zachowania. W ocenie sądu bowiem dotychczasowa wielokrotna karalność oskarżonego wskazuje, iż nie wyciągnął on wniosków ze swojego dotychczasowego postępowania i nie skorzystał z szansy na poprawę swojego zachowania.

P. C.

Sąd zobligowany treścią art. 42 § 3 k.k. orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio, nie dostrzegając żadnego wyjątkowego wypadku, uzasadnionego szczególnymi okolicznościami, który kazałby odstąpić od takiego rozstrzygnięcia.

P. C.

Na podstawie art. 43a § 2 kk, Sąd będąc zobligowanym treścią tego przepisu orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

P. C.

Sąd na podstawie art. 278 § 1 k.k. skazał oskarżonego i wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności.

Wymierzając oskarżonemu powyższą karę sąd uznał, iż taka kara będzie karą sprawiedliwą i wyważoną z punktu widzenia ustalonego stopnia społecznej szkodliwości czynu i stopnia zawinienia oskarżonego oraz wystarczająca i odpowiednia dla potrzeb prewencji ogólnej i szczególnej, spełni również potrzeby wychowawcze wobec oskarżonego i sprawi, że będzie on w przyszłości przestrzegał porządku prawnego.

Sąd uwzględnił całokształt okoliczności biorąc pod uwagę zarówno okoliczności łagodzące, jak i obciążające. Do okoliczności łagodzących sąd zaliczył fakt, że oskarżony dąży do ustabilizowania swojej sytuacji życiowej i rodzinnej. Nadto sąd miał na uwadze, że oskarżony na rozprawie przeprosił pokrzywdzonego.

Wśród okoliczności obciążających sąd uwzględnił przede wszystkim fakt, że oskarżony w wyniku kradzieży pojazdu doprowadził kolizji i w konsekwencji do zniszczenia tego pojazdu. Istotną okolicznością obciążająca jest również uprzednia wielokrotna karalność oskarżonego.

P. C.

6-9

Za czyny opisane w punktach IV-VII Sąd na podstawie art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 57a p 1 k.k. skazał oskarżonego i za każdy z tych czynów wymierzył mu kary po 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Sąd decydując o wymiarze kar jednostkowych kierował się dyrektywami określonymi w art. 53 k.k.

Nadto sąd orzekając powyższe kary jednostkowe wziął pod uwagę wszystkie okoliczności łagodzące i obciążające mające wpływ na wymiar kary.

Jako okoliczności obciążające sąd wziął pod uwagę to, iż oskarżony był uprzednio wielokrotnie karany oraz to, że dopuścił się popełnienia przestępstw znajdując się w stanie nietrzeźwości, jak również fakt, że działał publicznie okazując przy tym swój lekceważący stosunek do funkcjonariuszy Policji i obowiązującego porządku prawnego. Okoliczności łagodzące w ocenie sądu stanowił natomiast fakt, że oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i przeprosił pokrzywdzonych.

Sąd uznał, że orzeczone wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności będą w stosunku do oskarżonego wystarczającą dolegliwością, która pozwoli mu zrozumieć naganność popełnionych czynów i sprawi, iż oskarżony nauczony tym doświadczeniem, wyciągnie z niego właściwe wnioski i w przyszłości nie popełni już przestępstwa. Wymierzone kary powinny nauczyć oskarżonego szacunku do funkcjonariuszy Policji i rozwiązywania sytuacji konfliktowych bez uciekania się do wyrażania pogardy wobec stróżów prawa. W ocenie sądu orzeczone kary pozbawienia wolności we wskazanym wyżej wymiarze

są karami sprawiedliwymi i wyważonymi z punktu widzenia stopnia społecznej szkodliwości czynów i stopnia zawinienia oskarżonego oraz wystarczające i odpowiednie dla potrzeb prewencji ogólnej i szczególnej.

P. C.

10-13

Za czyny opisane w punktach VIII-XI Sąd na podstawie art. 224 § 2 k.k. w zw. z art. 57a p 1 k.k. skazał oskarżonego i za każdy z tych czynów wymierzył mu kary po 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Sąd decydując o wymiarze kar jednostkowych kierował się dyrektywami określonymi w art. 53 k.k.

Nadto sąd orzekając powyższe kary jednostkowe wziął pod uwagę wszystkie okoliczności łagodzące i obciążające.

P. C.

Sąd uznając winę oskarżonego za udowodnioną w zakresie przypisanego mu czynu z art. 222 § 1 k.k., na tej podstawie skazał go i wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Sąd decydując o wymiarze kary kierował się dyrektywami określonymi w art. 53 k.k.

Nadto sąd orzekając powyższą karę wziął pod uwagę wszystkie okoliczności łagodzące i obciążające.

Jako okoliczności obciążające w przypadku oskarżonego sąd wziął pod uwagę to, iż oskarżony był uprzednio wielokrotnie karany oraz to, że dopuścił się popełnienia przestępstwa znajdując się w stanie nietrzeźwości, okazując takim zachowaniem swój lekceważący stosunek do funkcjonariusza Policji i obowiązującego porządku prawnego. Okolicznością łągodzącą był z kolei fakt, że oskarżony ostatecznie przeprosił pokrzywdzoną za swoje zachowanie i popełnione na jej szkodę przestępstwo. Sąd uznał, że orzeczona wobec oskarżonego kara pozbawienia wolności będzie dla niego wystarczającą dolegliwością, która pozwoli mu zrozumieć naganność popełnionego czynu i sprawi, iż oskarżony nauczony tym doświadczeniem, wyciągnie z niego właściwe wnioski i w przyszłości nie popełni już przestępstwa. W ocenie sądu orzeczona kara pozbawienia wolności we wskazanym wyżej wymiarze jest karą sprawiedliwą i wyważoną z punktu widzenia stopnia społecznej szkodliwości czynu i stopnia zawinienia oskarżonego oraz wystarczająca i odpowiednia dla potrzeb prewencji ogólnej i szczególnej.

P. C.

Na podstawie art. 85 § 1 kk i art. 86 § 1 kk Sąd wymierzył oskarżonemu karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.

Sąd uznał, że wymierzona wobec oskarżonego kara łączna będzie wystarczająca, aby odnieść swoje cele wychowawcze i zapobiegawcze względem oskarżonego i sprawić, że wyciągnie on prawidłowe wnioski z dotychczasowych doświadczeń. Kara łączna w powyższym wymiarze jest adekwatna do stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości popełnionych przez oskarżonego czynów. W przekonaniu sądu tak ukształtowana kara będzie również stanowiła jasny przekaz dla społeczeństwa, iż popełnianie tego rodzaju przestępstw spotyka się z surową reakcją wymiaru sprawiedliwości, a co za tym idzie wymierzona kara łączna spełni także swoje cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa ze względu na prewencję ogólną.

P. C.

Na podstawie art. 62 k.k. Sąd orzekł system terapeutyczny wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej pozbawienia wolności, mając na uwadze fakt, że oskarżony jest uzależniony od alkoholu i przypisane mu przestępstwa popełnił będąc w stanie nietrzeźwości.

P. C.

Sąd na podstawie art. 57a § 2 kk:

- za czyny przypisane oskarżonemu w pkt. 6 i 10 orzekł wobec oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego G. S. nawiązki w kwotach po 300 zł. (trzysta złotych) za każdy z tych czynów,

- za czyny przypisane oskarżonemu w pkt. 7 i 11 orzekł wobec oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego P. P. nawiązki w kwotach po 300 zł. (trzysta złotych) za każdy z tych czynów,

- za czyny przypisane oskarżonemu w pkt. 8 i 12 orzekł wobec oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej A. D. nawiązki w kwotach po 300 zł. (trzysta złotych) za każdy z tych czynów,

- za czyny przypisane oskarżonemu w pkt. 9 i 13 orzekł wobec oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej W. B. nawiązki w kwotach po 300 zł. (trzysta złotych) za każdy z tych czynów.

Orzeczenie w/w nawiązek z mocy art. 57a § 2 kk było w tym przypadku obligatoryjne. Natomiast określając wysokość nawiązek Sąd z jednej strony miał na uwadze rozmiar krzywdy, jakiej doznali pokrzywdzeni funkcjonariusze Policji wskutek przestępczych działań oskarżonego, z drugiej zaś możliwości finansowe oskarżonego.

9. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

P. C.

Na podstawie art. 63 § 1 i 5 k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej pozbawienia wolności Sąd zaliczył mu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 29 grudnia 2022 roku godz. 21:40 do dnia 21 września 2023 roku godz. 13:15.

10. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

Orzekając w niniejszej sprawie Sąd zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 4 § 1 kk zastosował przepisy Kodeksu karnego obowiązujące w czasie popełnienia przez oskarżonego zarzucanych mu przestępstw, gdyż były one dla oskarżonego względniejsze niż przepisy Kodeksu karnego obowiązujące w czasie orzekania.

7. KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

19.

Sąd na podstawie obowiązujących przepisów zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. L. F. wynagrodzenie w kwocie 2.273,04 zł. (dwa tysiące dwieście siedemdziesiąt trzy złote 04/100) w tym 23 % podatku VAT w kwocie 425,04 zł. (czterysta dwadzieścia pięć złotych 04/100) tytułem nieopłaconej przez oskarżonego pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

20.

Na podstawie art. 624 § 1 kpk Sąd zwolnił oskarżonego w całości od kosztów sądowych obciążając wydatkami Skarb Państwa. Mając na uwadze sytuację finansową i majątkową oskarżonego oraz łączną kwotę orzeczonych wobec niego niniejszym wyrokiem nawiązek Sąd uznał, że uiszczenie przez oskarżonego kosztów postępowania byłoby dla niego zbyt uciążliwe.

11. Podpis

Dodano: 29 stycznia 2026, Opublikował(a): Ewa Szczepańska
Osoba, która wytworzyła informację: Anna Sereda
Data wytworzenia informacji: 15 kwietnia 2025